Wymagania bezpieczenstwa pozarowego

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów dedykowanych do stosowania w strefach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest przyjemna większość maszyn i urządzeń branych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy urządzeń oraz układów ochronnych kierowanych do przetwarzania w przestrzeniach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Też do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w danych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co liczyło istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z ostatniego początku powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i łatwo ułatwiła obieg towarów w Organizacji Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów zapewniających wysoki poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń dedykowanych do służbie w przestrzeniach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która dostała w działanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, która z zmian dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa pozycji w polach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła obowiązywać do 1 lipca 2003 roku oraz zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex