Mikroskopy stereoskopowe leica

Mikroskopy stereoskopowe to narzędzia optyczne, które stanowią dwie oddzielne soczewki, wyglądające i utrzymujące się trochę jak okulary. Dzięki temu, że nie stanowi zatem jakaś soczewka- jak np. w lunecie czy teleskopie, możemy widzieć szerzej także niezwykle przestrzennie. Dostarczają do powiększania obrazu do wielkich wielkości. Dzięki no właśnie dopasowanym soczewką widzenie w nich, jest prawie trójwymiarowe, co powoduje na prawdziwsze obserwowanie zjawiska. Pod takim mikroskopem możemy obserwować np. coś małego co się porusza- robaczka, owada, czy jakąś bakterię. Mikroskopy stereoskopowe są w stopniu powiększyć obraz od trzech razy do ponad dwustu razy, a są szeroki zakres powiększania. Dzięki temu, że sam aparat jest nie dużo oddalony od badanej przez naukowca próbki podejmuje się tam mało światła co powoduje, że badanie zapewne istnieć zgodniejsze. Jest niemało odbić. Można je rozbić na dwa sposoby: rosnące w stylu Abbego, czyli taki, gdzie bierze się obiektyw czołowy leżący w jednej sztuce, także w systemie Greenougha, gdzie występują dwa obiektywy będące odmiennymi od siebie. Pierwsze wynalezione mikroskopy, to mikroskopy optyczne, które do obserwacji potrzebowały światła dziennego. Utrudniało to dokładnie pracę, gdyż naukowcy mogli badać przedmioty tylko podczas dnia, i gdy wiadomo nie każdy pracuje jedynie w doba, czy nie każdy wyrobi się z funkcja w ciągu dnia, czasem trzeba coś dokończyć wieczorem, a chociażby w nocy. Pierwsze wykonane prototypy mikroskopów były łatwe teraz w XVI wieku, jednak wydawały one naprawdę niskie powiększenie, że zupełnie nie zostały uznane za urządzenia, jakie mogą służyć badaczom.